Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/199 K.2014/709

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, baz istasyonu kurulması için binanın çatısına davalı tarafından 08.10.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını, kira sözleşmesinin 5 yıl süreli olduğunu, 08.10.2009 tarihinden itibaren süresiz hale gelen kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin, davalıya ihtarname ile bildirildiğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğundan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece şartları oluştuğundan kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 08.10.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın niteliğine göre sözleşme B.K.'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabidir. Sözleşmenin 6. maddesinde “kira sözleşmesi 5 yıldır.

Sürenin hitamından 3 ay önce taraflardan herhangi biri akdi feshettiğini diğer tarafa noter kanalıyla açık bir şekilde bildirmedikçe, sözleşme aynı şartlarla ve aynı süre için uzatılmış sayılacaktır." düzenlemesine yer verilmiş olup, bu düzenleme ile taraflardan herhangi biri 5 yıllık sürenin bitiminden 3 ay önce fesih iradesini bildirmediği takdirde sözleşmenin aynı koşullarda 5 yıl daha uzatma hakkı tanınmıştır.

Kira sözleşmesi 08.10.2009 tarihinden itibaren 5 yıl daha uzamıştır. Taraflardan herhangi biri sözleşmede kararlaştırılan sürede fesih hakkını kullanmadığından, sözleşme 08.04.2009 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile yenilenmiş olup, sözleşmede taraflara tanınan bu hak kiralayanın ihtarıyla tek taraflı olarak ortadan kaldırılamaz. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.