Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/2030 K.2014/14529

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalı belediyenin 02.05.2006 tarihli Belediye Encümeni kararı ile çocuklara yönelik zıplama platformu olarak işletilmek üzere işgaliye sözleşmesi yapıldığını, işgaliye bedelinin her yıl artırılarak ve düzenli olarak ödendiğini ve 31.12.2013 tarihine kadar olan kira bedeli de ödendiği halde davalının gönderdiği yazı ile gerekçe göstermeden işgal edilen yerin boşaltılmasını talep ettiğini bildirerek muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, Mahkemece, dava konusu yerin işgaliye sözleşmesi ile davacıya verildiğinden bu sözleşmenin esas olarak bir kira sözleşmesi olduğundan HMK’nın 4. Maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasında yapılan sözleşmenin işgaliye sözleşmesi olarak adlandırılmasına rağmen aslında bu sözleşmenin kira sözleşmesi olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş ise de; Davada, taraflar arasında yapılan “işgaliye suretiyle tahsis protokolü” nün Türk Borçlar Kanunu kapsamında kira sözleşmesi olarak kabulüne olanak bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davaya bakılarak yargılamaya devam olunması gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.