Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/2032 K.2014/14028

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı muarazanın menni davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalı belediyenin 13.04.2004 tarihli Belediye Encümeni kararı ile çocuklara yönelik zıplama platformu olarak işletilmek üzere işgaliye sözleşmesi yapıldığını, işgaliye bedelinin her yıl artırılarak ve düzenli olarak ödendiğini ve 31.12.2013 tarihine kadar olan kira bedeli de ödendiği halde, davalının, gönderdiği 15.04.2013 tarihli yazı ile, gerekçe göstermeden işgal edilen yerin boşaltılmasını talep ettiğini bildirerek muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, Mahkemece, dava konusu yerin işgaliye sözleşmesi ile davacıya verildiğinden bu sözleşmenin esas olarak bir kira sözleşmesi olduğundan HMK’nın 4. Maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasında yapılan sözleşmenin işgaliye sözleşmesi olarak adlandırılmasına rağmen aslında bu sözleşmenin kira sözleşmesi olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; Davada, taraflar arasında yapılan “işgaliye suretiyle tahsis protokolü” nün Türk Borçlar Kanunu kapsamında kira sözleşmesi olarak kabulüne olanak bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece , yargılamaya devamla işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.