Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/2235 K.2014/12726

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiraya veren tarafından yönetime ödenen aidat bedelinin, rücuen kiracıdan tahsiline yönelik başlatılan icra takiplerine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti belediyeye ait Belediye İşhanının 5. Katında bulunan 242-243-244-245-258 nolu bölümlerde davalı derneğin 22/02/2000 ile 30/12/2003 tarihleri arasında kiracı olarak bulunduğunu, davalı derneğin belirtilen 3 yıl 10 aylık kiracılık süresi içerisinde hiç yakıt ve aidat gideri ödemediğini bu nedenle iş hanı yöneticiliğinin kat maliki olan müvekkili idare aleyhine yakıt ve aidat alacaklarının tahsili için icra takibi başlattığını, belediyenin bu alacağı cebren tahsil ettiğini,

bunun üzerine müvekkili idare tarafından ödenen yakıt ve aidat giderlerinin rücuen tahsili için belirtilen dönemlerde söz konusu taşınmazlarda kiracı olarak bulunan davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, borçlu derneğin takibe itiraz ettiğini, borçlunun itirazında haksız olduğunu belirtmiş, borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, borçlu aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istenen aidatların hangi döneme ait olduğunun ve kiracılığı dönemine ait olup olmadığının belli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece Kat Mülkiyeti Yasası m.22 uyarınca taşınmazı tahliye etmiş kiracı davalıya karşı aidat alacağı iddiasıyla dava Açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 22.2.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 22. maddesinde “Kat malikinin, 20 nci madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Ancak, kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira, miktarı ile sınırlı olup, yaptığı ödeme kira borcundan düşülür.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Davacı 28.12.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile yönetime ödediği 6816 TL aidat ve 21.287 TL faiz alacağını taraflar arasındaki kira sözleşmesine dayanarak rücuen tahsilini istemiştir.

Mahkemece 634 sayılı yasanın 22. maddesine yanlış anlam verilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, uyuşmazlık Borçlar Kanununa tabi, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak olup, deliller toplanarak taraflar arasındaki sözleşme hükümleri çerçevesinde işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.