Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/239 K.2014/10177

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir kısım kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının, 2009 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı kiralarını ödemediğini belirterek kiralanan her iki daire için üç aylık kira alacağı olan toplam 13.800 TL kira bedelinin tahsili isteminde bulunmuş, davalı kiracı kiralananları 2009 yılı Ağustos ayında tahliye ettiklerini, kira borçları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli 18 ve 19 nolu daireler için düzenlenmiş iki adet kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmeleri uyarınca her bir dairenin aylık kirası 2.300 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece davalı kiracının taşınmazı Eylül ayında tahliye ettiği kabul edilmiş ve bu tarihten sonra makul süre üç ay olarak belirlenmiş ve istem uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı kiracı ise kiralananları 2009 yılı Ağustos ayında tahliye ettiğini savunmuş ancak bu hususu mahkemenin de kabulünde olduğu gibi yazılı delille kanıtlayamamıştır.

Öte yandan sözleşmenin özel şartlar 8. maddesinde "kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorundadır" şartı vardır. Taraflarca özel olarak düzenlenmiş ve imzalanmış bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur.

Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ancak kira sözleşmesine göre kiracıya bir aylık feshi ihbar şartı ile kiralananın tahliye etme hakkı verilmiştir.

Bu durumda davalı kiracı diğer yasal deliller tabiriyle yemin deliline de dayandığına göre mahkemece davalı kiracıya tahliye tarihi konusunda yemin deliline başvurma hakkı hatırlatılıp bu tarihten sonra yeniden kiraya verilmesi için gereken makul sürenin sözleşmenin 8. maddesinde belirtilen bir ay olduğu kabul edilerek bir aylık makul süre kirasına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde üç aylık kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.