Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/346 K.2014/712

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, ihtiyaç nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.09.1995 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, müvekkilinin Almanya'dan kesin dönüş yaptığını, müvekkilinin kendisine ait olan ve ikamet ettiği binanın altındaki dükkanı market olarak kullanacağını ve tahliyesini istediğini, ayrıca davalının son 7 aydır ödenmeyen 3500-TL kira bedelinin de davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise sözlü kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 09.06.1995 olduğunu, davalının bu tarihte işyerinin açılışını gerçekleştirdiğini, sözleşmenin bitim tarihinin 09.06.2011 tarihi olduğundan davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, kira alacağı yönünden ise tarafların aralarında kira bedeli 180-TL olarak anlaştıklarını, müvekkilinin kira bedelini elden ödediğini beyan etmiş ve davanın reddini savunmuştur.

6098 sayılı TBK.’nun 350/1. maddesi hükmüne göre ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak tahliye davalarının belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. TBK.’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren, daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup, davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliller toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Olayımıza gelince; davacı dava dilekçesinde 01.09.1995 başlangıç tarihli sözlü kira akdine dayanarak dava açmıştır. Davalı ise kiracılık ilişkisini kabul etmiş ancak sözlü kira

sözleşmesinin başlangıcının 09.06.1995 olduğunu belirterek davanın süresinde açılmadığını savunmuştur. Mahkemece, vergi dairesinden gelen cevabi yazı ekinde ibraz edilen 1.1.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanarak davanın süresinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı temyiz dilekçesinde davalı tarafından vergi dairesince sunulan 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını söyleyerek Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/69 sayılı soruşturma dosyası ile şikayet etmiştir. HMK. nun 209.maddesi gereğince adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.

HMK.nun 209. gereğince mahkemece sahtelik iddiası ile ilgili Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığınca 2013/69 sayılı soruşturma ile ceza davası açılmış ise tahkikat sonucunun bekletici mesele yapılarak ihtiyaç nedeniyle tahliye davasının varılacak sonuca göre çözümlenmesi gerekir.

Diğer taraftan kabule göre; tahliye istemi ile birlikte kira alacağı istenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığınndan, alacak istemi konusunda işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.