KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/3795 E., 2014/5440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Çarşamba 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/11/2013
- Numarası
- 2013/109-2013/314
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı vekilinin davalı kiracı hakkında tahliye taahhüdüne dayanarak başlatmış olduğu icra takibine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı 07.03.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 25.12.2012 tanzim ve 10.02.2013 taahhüt tarihli belgeye dayanarak taşınmazın tahliyesini istemiş, davalı borçlu süresi içinde yapmış olduğu itirazında, sözleşmenin yenilenip uzatıldığını, takibe dayanak yapılan taahhütnamenin ise tarih kısımlarının sonradan doldurulduğunu, taahhütnamenin kanunun aradığı şartlara haiz olmadığını belirterek taahhütnamenin geçersiz olduğu itirazında bulunmuştur. Davacı alacaklı takibin durması üzerine icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.
Tahliye taahhüdüne dayalı icra takibinde, dayanak tahliye taahhütnamesi noterlikçe tanzim veya tasdik edilmiş değildir. İİK.nun 275.maddesi ve 04.12.1957 tarih, 11/26 sayılı İBK gereğince alacaklı imzası ikrar olunsa bile tarihi inkar edilen tahliye taahhüdüne dayalı itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden, uyuşmazlığın halli yargılamayı gerektirir. Somut olayda davalı kiracı tanzim tarihine karşı çıkmış olmakla uyuşmazlığın yargılamayı gerektiğinden bahisle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/3795, K. 2014/5440, 29 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama