KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/4211 E., 2014/13810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/02/2014
- Numarası
- 2013/256-2014/180
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kiracılık sıfatının tespiti davalarında bir yıllık kira bedeli üzerinden harç alınması gerekir. Harçlar Kanunu 28. maddesinde ise alınması gereken harcın dörtte birinin peşin alınacağı ve kalanın ise kararın verilmesinden itibaren iki ay içerisinde ödeneceği, 32.maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı, 30. maddesinde ise muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde belirtilen değerden fazla olduğunun anlaşılması halinde yalnız o celse için muhakemeye devam olunacağı, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı hüküm altına alınmıştır.
Olayımıza gelince; Davacı vekili dava dilekçesinde kiracılık sıfatının tespitini istemiş ancak dava değerini göstermemiş, dava açılırken davacıdan 24,30 TL peşin harç alınmıştır. Oysa dava dilekçesi ekindeki kira sözleşmesinde yıllık kira bedeli 5160 TL olarak yazılıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümle birlikte harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece bu husus üzerinde durulup dava tarihi itibarı ile davacının ödediği yıllık kira bedeli tespit edilerek eksik harcın tamamlanması ve ondan sonra işlin esası hakkında karar verilmesi gerekirken Harçlar Kanunu 17. maddesine aykırı olarak maktu harca hükmedilmiş olması da doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/4211, K. 2014/13810, 11 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama