Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/4526 K.2014/6108

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş olup, karar müflis davalı adına tasfiye memurları tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı şirket hakkında kira alacağı nedeniyle takip yaptıklarını, Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.12.2011 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile davalı şirket hakkında hiçbir takip yapılmamasına ve yapılmış takiplerin durdurulmasına karar verildiğini, ancak aynı mahkemenin 20.01.2012 tarihli kararı ile kira borçlarının tedbir kararı kapsamı dışında bırakılmasına karar verildiğini, yine aynı mahkemece davalı şirketin iflasına karar verildiğini ve mahkeme kararı gereği Bakırköy 1. İflas Müdürlüğünün 2012/43 nolu iflas dosyası açıldığını,

17.12.2012 tarihinde birinci alacaklılar toplantısının yapıldığını belirterek davalının itirazının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, İflas idare memuru cevap dilekçesinde İcra İflas Yasası'nın 193. maddesi uyarınca İflasın açılmasının, borçlu aleyhinde haciz yoluyla yapılan takiplerle teminat gösterilmesine ilişkin takipleri durduracağını, iflas kararının kesinleşmesi ile bu takipler düşeceğini, davacı karşı tarafın 154.371,00 TL tutarındaki alacağını 467 kayıt no ile masaya kaydettirdiğini, iflas idaresi kararı ile alacağın tamamen kabul edildiğin ve 4. sıraya kaydına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hukuk davalarının tatilini düzenleyen İ.İ.K. nun 194.maddesi, “acele haller müstesna olmak üzere müflisin davacı ve davalı olduğu hukuk davaları durur ve ancak alacaklıların ikinci toplantısından 10 gün sonra devam olunabilir” hükmünü taşımaktadır. Madde hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere acele haller ayrık tutulmuştur. Gerek uygulamada gerekse öğretide tahliye davalarının acele davalardan olduğu tartışmasız ise de kira alacağı acele haller arasında sayılmamıştır.

Aynı yasanın 193. ncü maddesinde ise iflasın açılması ile borçlu aleyhine haciz yoluyla yapılan takiplerin duracağı, iflas kararının kesinleşmesi ile bu takiplerin düşeceği, iflasın tasfiyesi müddetince müflise karşı birinci fıkradaki takiplerden hiçbiri yapılmayacağı belirtilmiştir. Bu durumda davalı hakkında verilen iflas kararının kesinleşmesiyle davanın dayandığı takip düşeceğinden ortada geçerli bir takibin bulunduğundan söz edilemez. Olayımıza gelince.

Taraflar arasında 01.10.2011 başlangıç tarihli ve dört yıl, üç ay süreli kira sözleşmesi bulunduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili tarafından kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle 12.03.2012 tarihinde başlatılan ilamsız takibe ilişkin ödeme emrine borçlu tarafından 29.03.2012 tarihinde itiraz edildikten sonra 04.10.2012 tarihli kararla davalı şirketin iflasına karar verilmiş, dava ise 04.01.2013 tarihinde açılmıştır.

Ne var ki, dosya içeriğinden iflas kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamaktadır.

O halde mahkemece, yukarıda anılan ilkeler gözetilmek suretiyle iflas kararının kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek oluşan duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının iflas ettiği göz ardı edilerek itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.