Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/5570 K.2015/211

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 01/08/2010 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli net 4.500 TL olarak belirenmiş olup, akit bitiminde kiracılığa devam edilmesi halinde yeni kira bedelinin TÜİK tarafından bir önceki yılın aynı ayına göre yayınlanacak TÜFE artış oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı vekili 07/10/2013 tarihinde açmış olduğu davasında, davalının 2012 yılı için aylık brüt 5.937,50 TL (net 4.750,00 TL) kira bedeli ödediğini, TÜİK'nun yayınladığı verilere göre 2013 yılı Ağustos ayında TÜFE'nin bir önceki yılın aynı ayına göre % 8,17 oranında arttığını, böylelikle son kira döneminde ödenmekte olan brüt kira bedeli üzerinden TÜFE artış oranı olan %8,17 oranında artış yapıldığında 01/08/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin brüt 6.422,59TL (net 5.138,00 TL)olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Her ne kadar mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 01/08/2013 tarihinde TÜFE artış oranının %3,39 olduğu gerekçesiyle bu oran üzerinden artış yapılarak 01/08/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin brüt 6.138,50 TL olarak tespitine karar verilmiş ise de 2013 yılı Ağustos ayında bir önceki yılın aynı ayına göre TÜFE artışı oranı %8,17 olduğundan bu oran üzerinden tespiti gerekirken yazılı gerekçeyle %3,39 oranında artış yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.