Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/5575 K.2014/9166

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava hor kullanma nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına toplanan delillere kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hor kullanma tazminatı hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; taraflar arasında 15.03.2005 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi olduğu, 01.03.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile yenilendiği uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmelerin özel şartlar 5. maddesinde kiracının taşınmazı tahliye ettiği zaman halihazır şekilde teslim edileceğine dair düzenleme bulunmaktadır.

Davacı tarafından İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/132 numaralı dosyası ile 05.08.2011 tarihinde mahallinde yaptırılan tespit sonrası düzenlenen 15.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda kiralananda hor kullanım sonucu oluşan zarar bedeli inşaat işleri için 15.000 TL, elektrik işleri için 5.000 TL, mekanik klima için 25.000 TL olarak hesaplanmıştır.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonrası alınan 24.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise; davacı tarafından yapılan tadilatlara ilişkin olarak, alçı ve boya yapılması için 3801 TL, laminat parke için 1530 TL 4 adet lavabo bataryası için 800 TL, elektrik onarımları için 2.000 TL olmak üzere KDV ile birlikte 9594,58 TL’lik fatura sunulduğu belirtildikten sonra, KDV hariç alçı boya için 3500 TL, laminat parke için 1700 TL 4 adet lavabo bataryası için 800 TL, elektrik işleri için 2.000 TL masraf yapılması gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece görevlendirilen ve dosya üzerinden inceleme yapan bilirkişilerce düzenlenen 18.07.2013 tarihli raporda ise hasar bedeli, 15.000 TL inşaat işleri için, 5.000 TL elektrik işleri için olmak üzere toplam 20.000 TL olarak belirlenmiştir. İki rapor arasındaki zarar miktarı arasındaki fark oldukça yüksektir.

Her ne kadar mahkemece 18.07.2013 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de; bu raporda tamirat bedellerinin kalem kalem sayılmadığı ve davacı tarafından sunulan tadilat faturalarının dikkate alınmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, kiralananda oluşan zararın hor kullanma sonucunda mı, yoksa olağan kullanım sonucunda mı oluştuğu üzerinde durularak her bir zarar kalem kalem incelenerek raporlar arasındaki aykırılık da giderilmek üzere yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucu dairesinde hüküm vermekten ibarettir. Bu nedenle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi doğru değildir.

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı, kiralananın klima ünitesi ile birlikte kiralandığını ileri sürmüş, davalı kiracı ise, klima ünitesinin olmadığını kendileri tarafından klimalar alınarak kullanıldığını savunmuş, davacı kiralayan klima ünitesinin davacıya teslim edildiğini ispat edememiştir. Davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayandığından, Mahkemece klima ünitesi ile birlikte kiraya verildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun davacıya hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.