Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/6016 K.2015/2594

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı maddi ve manevi tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiralananın kullanımının engellenmesi nedeniyle kâr kaybı, işyerinin kapatılması nedeniyle işçilere yapılan ödeme, sigorta ve işsizlik primi bedelleri ile manevi tazminat birleşen dava, kiralananda yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedelleri ile kâr kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada talep edilen maddi ve manevi tazminat alacağının reddine ilişkin karar Yargıtay 13.Hukuk Dairesi tarafından bozma konusu yapılmadığından bu talepler konusunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin faydalı ve zorunlu imalat bedelleri ile kâr kaybı alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 11.07.2012 tarih 2011/15356 Esas, 2012/17708 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamında davacıların kiralananda yaptıkları faydalı ve zorunlu imalatlardan ana binaya zarar verebilecek olanlar ve binalar yönünden yapılış tarihlerindeki bedelinin kira sözleşmesinin kalan süresi ile oranlama yapılarak kiralayandan talep edebileceği belirtilmesine rağmen akaryakıt istasyonundaki tüm yapı ve tesislerin mühürleme tarihindeki makina aksamı ve teçhizatların ise dava tarihindeki değerlerini esas alan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan davacılar vekili tarafından birleşen davada 07.03.2006 tarihinden dava tarihi olan 10.09.2007 tarihine kadar geçen dönemde uğranılan kâr kaybının tahsili talep edilmesine rağmen bilirkişi raporu ile 10.12.2005 mühürleme tarihinden itibaren bir yıl olarak belirlenen makul süre kâr kaybı alacağı hesaplanırken 1 yıllık sürenin 10.12.2005 tarihinden 07.03.2006 tarihine kadar olan bölümünün dava konusu olmadığı gözetilmeksizin fazla kâr kaybı alacağına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.