KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/6220 E., 2014/8568 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/02/2014
- Numarası
- 2013/402-2014/108
Karar Metni
427 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların 01/04/2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile aylık 1.250 TL kira bedeli ödeyerek kiralananda kiracı olarak bulunduklarını, ödenen kiranın rayicin altında kaldırdığını belirterek 01/04/2013 tarihi itibarıyla kira bedelinin aylık net 1.800 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde, her yıl rayicin üzerinde kira artışı yapıldığını, halen aylık 1.250 TL kira bedeli ödendiğini davacının talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yargılama sırasında mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmıştır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu mecurun 01/04/2013 tarihinde yeniden kiralanması halinde aylık brüt 1.800 TL bedelle kiralanabileceğinin belirtilmesi üzerine, 01/04/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin net 1.530 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
1-)Dosya kapsamına toplanan delillere mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-)Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ve kira parasının tespiti istenen dönem nazara alındığında, kira parasının mahkemece hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında, vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Yakıt parası, aydınlatma temizlik, sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi, kira parasının tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı düşülerek “Net” kira parası tespit edilemez.
Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporunda mecurun yeniden kiralanması halinde getirebileceği brüt kira parası belirlendiği halde mahkemece net kira parasının tespitine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen brüt miktar ile mahkemece hükmedilen net miktar arasındaki fark dikkate alındığında, bilirkişi raporunda belirtilen miktarın da üzerinde aylık kira bedelinin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece taşınmazın boş olarak kiralanması halinde getirebileceği aylık brüt kira parası üzerinden kiracının eski kiracı olduğu gözetilerek bir miktar indirim yapıldıktan sonra sonuç olarak brüt kira parasının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/6220, K. 2014/8568, 26 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama