KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/6248 E., 2015/1184 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/10/2013
- Numarası
- 2012/335-2013/492
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir
01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine, ya da re'sen gözetilmesi gerekir.
Somut olayda, davacı kiracı, taraflar arasında araç kiralama sözleşmesi bulunduğunu, aracı kiraladığı sırada davacıya araçta meydana gelebilecek zararlara karşı 09/11/2009 keşide tarihli 20.000 TL bedelli senet imzalattığını, araçla kaza yaptığını ve araçta kazadan dolayı meydana gelen hasarların kasko sigortası kapsamında ödendiğini, ancak davacının teminat senedi ile icra takibine geçtiğini, belirterek takibin iptaline, borçlu olmadığının tespitine, karar verilmesini talep etmiştir.
Dava 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra 29/05/2012 tarihinde açıldığına ve uyuşmazlık da kira ilişkisinden kaynaklandığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/6248, K. 2015/1184, 11 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama