Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/6414 K.2015/2809

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihale sonucu düzenlenen kira sözleşmesinin idare mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle kiralanana yapılan masraf bedeli ile kâr mahrumiyetinden doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delilere hükmün dayandığı gerekçelere idare mahkemesinin kararına,göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kâr mahrumiyeti tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davalı kuruma ait Kozlu kömür işletmelerindeki çay ocağı 3 yıl süre ile 11.7.2007 tarihinde ihale ile davacıya kiralanmış, ihale üzerinde kalmayan 3 kişi Dursun Ali Küçük'ün açtığı dava sonunda Zonguldak İdare Mahkemesinin 2007/1392-1588 E.K sayılı ilamı ile kira sözleşmesi fesih edilmiş ve bu karar Danıştay tarafından 02.02.2009 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.Kesinleşen idare mahkemesi kararı ile “çay ocaklarının kiraya verilmesine ilişkin 11.7.2007 tarihli ihalede davalı idare tarafından saydamlık, rekabet eşit muamele güvenlik, gizlilik, kamuoyu denetimi,

ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanmaması ve kaynakların verimli kullanılması ilkelerine uymadığı" gerekçesiyle ihalenin iptaline karar vermiş ve idarenin kusurlu olduğu belirtilmiştir.İhalenin iptalinde davacı kiracının bir kusuru olmadığından her türlü zarardan idarenin sorumlu tutulması gerekir .

Kural olarak kiraya veren haksız fesih halinde kiracının uğradığı zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak TBK.nın 114. (BK 98) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 52. (BK 44) maddesi uyarınca kiracının da zararın artmasına neden olmaması gerekir.

Somut olayda; Sözleşmenin feshinde davalı kiraya veren idare kusurlu olduğu için kural olarak davalı kiraya veren idare kira bitim tarihine kadar davacı kiracının mahrum olduğu kârdan sorumludur. Ancak davacı kiracının benzer nitelikteki bir iş yerini kiralayarak davalı kiraya verenin zararının azaltılması gerekir. Bu durumda mahkemece davacı kiracının benzer nitelikteki bir iş yerini aynı şartlarda kiralayabileceği makul sürenin uzman bilirkişi vasıtasıyla belirlenmesi ve belirlenen bu makul süre kadar kâr mahrumiyet bedeline hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.