Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/6907 K.2015/2927

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile 5.500 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline, %40 icra inkar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin kira bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı vekili sözlü kira ilişkisine dayanarak 13.01.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile 06/10/2009 tarihinden 06/04/2011 tarihine kadar ödenmeyen bakiye kira bedeli toplam 5.500 TL kira parasının tahsili için icra takibi başlatmış, yargılama sırasında 06/10/2009 tarihinde başlayan dönem için yıllık kira bedelinin peşin ödenmek kaydıyla 3500 TL, 06/10/2010 tarihinde başlayan dönem için yıllık 4.000 TL olduğunu bildirmiş, mahkemece, davanın kabulüne davalı kiracının itirazının iptaline karar verilmiş ise de;

davalı kiracı savunmasında ve yargılamanın diğer aşamalarında 2009 yılında kira bedelinin 1.000,00 TL , 2010 yılında ise kira bedelinin 1.500,00 TL olduğunu, bu bedeli de davacı alacaklıya ödediğini, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirtmiştir. Aylık kira bedelini ispatlama yükümlülüğü davacıya aittir. Davacı kiralayana yemin hakkı hatırlatılmasına rağmen yemin teklif etmemiş olup davacı kira bedelini ispat edememiştir.

Bu durumda mahkemece kira bedelinin 2009 yılında 1.000,00 TL, 2010 yılında ise 1.500,00 TL olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.