Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/9137 K.2015/5565

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delilere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin tespit edilen kira miktarına ilişkin temyizine gelince:

Hükme esas alınan 24.04.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 10 maddesinde “kira müddeti dolduktan sonra yeni dönem için kira bedeli ... Genel Müdürlüğünce belirlenecek komisyon marifetiyle yılda bir defa DİE tüfe endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsale göre yükseltilir. Kiracı bu şekilde belirlenecek kira bedelini kabul edecek buna göre tespit edilecek kira bedelini ödeyecektir.

Artışa esas alınacak kira bedeli artışın geçerli olacağı kira döneminden bir önceki kira dönemine ait kira bedelidir” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 24.04.2012-24.04.2013 dönemi için yakıt hariç 165.40 TL kira ödediğini, 5502 sayılı SGK yasasının” kurumun taşınmaz edinimi ve mal varlıklarının hukuki durumu başlıklı 35/6 md göre kurumun bulunduğu taşınmazların artış oranları 213 sayılı vergi usul kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerlendirme oranından az olmamak üzere rayiç değerlerle belirlenir" hükmüne yer verildiğini, davalının halen kullandığı taşınmazın 24.04.2012-24.04.2013 dönemi için 5502 Sayılı Kanunun 35/6 maddesine göre aylık yakıt hariç 436.00 TL belirlendiğini,

daha sonra 24.04.2013-24.04.2014 dönemi için Vergi Usul Kanununa göre 2013 yılında uygulanacak yeniden değerlendirme oranı olan %7.80 Oranında artırılarak yakıt hariç 470.TL olarak belirlendiğini ve davalıya bildirildiğini, davalının bu bedele itiraz ettiğini belirterek 24.04.2013-24.04.2014 dönem kirasının 470.TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise cevabında: Belirlenecek kiranın önceki kira dönemlerine ait artış oranları dikkate alınarak tespit edilmesi gerektiğini, yeniden değerlendirme oranının %7.80 olduğunu bu miktara göre artırım yapılması gerektiğini bu hüküm uyarınca 2012 yılı için %7.8 oranında artırılması gerektiğini bu artışla birlikte aylık kiranın 178.30 TL olması gerektiğini ve kuruma bu miktar üzerinden yatırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

5502 sayılı yasanın 35/6 maddesine göre davacı kurumun sahibi bulunduğu taşınmazların kira oranlarının 213 sayılı Vergi Usul kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerlendirme oranından az olmamak üzere rayiç ve emsallere göre belirleneceği düzenlenmiş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da rayiç ve emsallere göre boş olarak getirebileceği kira bedelinin 247.-TL olması gerektiği bildirilmiştir.Bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, mahkemece olayda uygulanması gereken özel yasal düzenleme gereğince bilirkişi raporu ile belirlenen rayiç kira olan yakıt hariç aylık kiranın 247.-TL olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken belirlenen kira bedelinden eski kiracı olması nedeniyle indirim yapılarak kira bedelinin tespitine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.