KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/9557 E., 2014/10773 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Şereflikoçhisar İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/09/2013
- Numarası
- 2013/12-2013/26
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili için girişilen tahliye istekli takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına,kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Kira sözleşmesinde birden fazla kiracı olması halinde tahliye istemi bölünemeyeceğinden ve kiracılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan tahliyeye yönelik takibin ve takip neticesinde tahliye isteminin her iki kiracıya birlikte yöneltilmesi gerekmektedir.
Somut olayda; Davacı kiraya veren tarafından 20.07.2001 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine istinaden davalı İ.. G.. hakkında icra takibi başlatılmıştır.Davaya ve takibe dayanak kira sözleşmesinde davalı borçlu İ.. G..'ın yanısıra Hulusi Gökduman'ın da kiracı olarak bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda, her iki kiracı hakkında da icra takibi yapılması gerekirken sadece kiracı İ.. G.. hakkında icra takibi yapılmış olması karşısında, tahliye istemi bölünemeyeceğinden,tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.
Davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;Takibe dayanak kira sözleşmesinde kiracı olarak davalının yanısıra dava dışı H.. G..de bulunduğuna göre, davalının takibe konu alacağın (1/2) payından sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde alacağın tamamı hakkında itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/9557, K. 2014/10773, 1 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama