Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/961 K.2014/11011

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin kira bedelinin miktarına yönelik temyiz itirazlar ile davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu dükkanı 22.09.2010 tarihinde satın aldıklarını, satışı müteakip bu durumun davalıya noter ihtarı ile bildirildiğini, noter ihtarında ayrıca yıllık kira bedeli olan 13.500 Euro’nun ödenmesinin istendiğini, davalının ödeme yapmaması üzerine alacağın tahsili için Kayseri 4.İcra Müdürlüğünün 2011/4151 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalının borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise kira bedelinin yıllık 8.000 TL olup bu tutarın ödendiğini savunmuştur. Mahkemece davalının 10.12.2010 dönemi çin peşin ödemesi gereken 8.000 TL yi ödediği kanıtlanamadığından bu tutar üzerinden itirazın iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki kira ilişkisi yazılı belgeye dayalı olmamakla birlikte, davalı kira ilişkisini kabul etmiştir. Davacılar vekili; kira bedelinin yıllık peşin 13.500 Euro olduğu iddiası ile 06.06.2011 tarihinde başlattığı icra takibinde. 20.11.2010 tarihinde peşin ödenmesi gereken bir yıllık kira bedelinden kısmi ödenen 3.000 Usd’nın mahsubu ile kalan 26.116 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı ise iddia edilenin aksine kira bedelinin 13.500 Euro olmayıp 8.000 TL olduğunu savunmuştur. İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190.maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının yıllık 13.500 Euro olduğuna ilişkin iddiasını kanunda belirtilen usullere göre kanıtlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya iddiasını yemin delili ile ispata imkan verilmelidir.

Bu çerçevede davacıya kira bedelini ispat etmek bakımından dayandığı yemin deliline başvurup vurmayacağı sorularak sonucuna göre davacıların takip talepnamesinde yıllık kira bedelinden ödendiğini kabul ettiği 3000 USD kısmi ödemeyi mahsup ettiği gözetilerek, bu ödemenin alacaktan düşülmesi suretiyle bakiye tutar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bu konuda eksik inceleme yapılarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.