Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/9997 K.2014/11800

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, TBK 347. maddesine dayalı on yıllık uzama süresinin dolması nedeniyle aktin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının 01.01.1998 tarihinden beri kiracı olduğunu,sözleşmenin belirsiz süreli olup on yıllık süre dolduğundan kiralanın tahliyesini istemiştir.Davalı ise kira sözleşmesinin süresine karşı çıkarak kira sözleşmesinin beş yıl süreli olduğunu savunmuştur.Kira sözleşmesinin başlangıcının ve süresinin davacı tarafından kanıtlanması gerekir.Davacı gösterdiği deliler ile kira başlangıcı ve süresini kanıtlayamaz ise davalının beyanına itibar etmek gerekir.Davacı gösterdiği deliller ile kira sözleşmesinin süresini kanıtlayamamıştır.

Öte yandan davacı vekili 11.09.2014 tarihli davalının temyiz dilekçesine karşı verdiği cevap dilekçesinde dolaylı olarak kira süresinin beş yıl olduğunu ve 2003 yılından itibaren süresiz hale geldiğini de kabul etmiştir. Bu durumda kira süresinin davalının da bildirdiği gibi beş yıl olduğunun kabulü gerekir. Beş yıllık süre 01.01.2003 tarihinde bitmiştir.

Kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, TBK.nun 347/1 maddesine göre kiracı tarafından sözleşmenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadığından aynı şartlarda birer yıl uzayarak on yıllık uzama süresi 01.01.2013 tarihinde dolmuştur. TBK.nun yürürlük tarihi 01.07.2012 tarihidir.

6101 Sayılı TBK.nun Uygulama ve Yürürlülük Kanunun geçici 2.maddesine göre on yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlülük tarihinden itibaren 5 yıl sonra uygulanacağı nazara alınarak davanın süresinden önce açıldığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.