Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/1004 K.2015/10363

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde; davacılardan C.. Ü..'in ...'de ikamet etmekte olup işsiz olduğunu, herhangi bir sigortaya kaydının olmadığını, bu iş yerinde kendisinin hurdacılık yapmak suretiyle geçimini temin edeceğini, işlerini yürütmesi için kiralananın da bulunduğu Yerköy'e taşınacak olduğunu belirterek, kiralananın tahliyesini istemiş, davalı, davacıların gerçek niyetinin kiralananı satmak olduğunu, davacıların Kayseri'de ikamet ettikleri için kendi ihtiyaçlarında kullanmalarının söz konusu olmadığını, davacı C..’in hurdacılık yapmak üzere tahliye talep ettiğini ancak herhangi bir işyeri açma ruhsatı başvurusu veya vergi kaydı olmadığını, davacının talebinde samimiyetsiz olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Davacı C.. Ü.. ...’de ikamet etmekte olup kiralananın bulunduğu ... ilçesine yerleştiğini veya yerleşme girişiminin olduğunu kanıtlamış değildir. Bunun dışında, dava konusu işyerine ihtiyacı olduğu iddiasının ispat açısından dosyaya herhangi bir delil ve belge sunmamış, tanık da dinletmemiştir. Bu durumda ihtiyaç iddiasının kanıtlandığından söz edilemez. Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.