Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/10249 K.2016/7529

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle mahrum kalınan kira tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.02.2002 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının haber vermeden ve anahtarları kapıcıya bırakarak 01.09.2013 tarihinde kiralananı terk ettiğini, kiralananın 01.04.2014 tarihine kadar kiraya verilemediğini ve müvekkilinin zarar ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3 aylık kira bedeli toplam 3.900 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı ise bir borcunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile makul süre kirası olarak 3.900 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan makul süre kirasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Taraflar arasında düzenlenen 01.02.2002 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 13. maddesinde "Kiracının kira sözleşmesini tek taraflı olarak bir ay önceden haber vermek kaydıyla her zaman feshedebileceği" hükmüne yer verilmiştir.

Tarafların serbest iradeleriyle kararlaştırılan bu koşul geçerlidir ve tarafları bağlar. Kira sözleşmesinde kiralananın kira süresinin bitiminden önce tek taraflı bildirimde bulunmak suretiyle feshedilebileceğinin kararlaştırılması halinde, bu bildirimin sözleşmede belirtilen fesih süresine uygun olarak yapılması zorunludur. Kiracının bu ihbar şartına uymadan taşınmazı 01.09.2013 tarihinde tahliye ettiği anlaşılmaktadır. TBK.nın 325. maddesinde.

"Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği taktirde, kira sözleşmesinden doğan borçları kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder. Kiracının bu sürenin geçmesinden önce kiraya verenden kabul etmesi beklenebilecek, ödeme gücüne sahip ve kira ilişkisini devralmaya hazır yeni bir kiracı bulunması halinde, kiracının kira sözleşmesinden doğan borçları sona erer" düzenlemesine yer verilmiştir.

Taraflar sözleşmenin özel 13. maddesinde makul süreyi “bir ay” olarak kararlaştırmışlardır.

Mahkemece tahliye tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılan bir aylık feshi ihbar süresinin yeniden kiraya vermek için gereken makul süre kabul edilerek davalı kiracının bir aylık makul süre kirasından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde bilirkişi raporu ile makul sürenin belirlenerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.