Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/10307 K.2016/3229

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 20.04.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava: Türk Borçlar Kanunu'nun 351. maddesine dayalı olarak açılan yeni iktisap sebebiyle tahliye isteğine ilişkindir.

Mahkemece: Karar gerekçesinde yeni iktisap ve ihtiyaç sebebiyle açılan davanın satınalma tarihi olan 08.08.2014 tarihine göre davanın açıldığı, 17.12.2014 tarihi itibariyle 6 aylık süre koşuluna uyulmadığı gerekçe gösterilerek “ihtiyaç sebebiyle” tahliye istenemeyeceği belirtilmiş, hüküm kısmında davanın kabulü ile davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmiştir. Karar davacı tarafça temyiz edilmemiş, temerrüt sebebiyle tahliye yönünden davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aylık kiranın 400.00 TL olduğunu açıklayarak bir yıllık kira bedeli üzerinden 82.00 TL peşin harç yatırmıştır.

11.03.2015 günlü oturumda: Sorulması üzerine, kira bedellerinin ödenmesi konusunda çekilen ihtarlara rağmen kira bedellerinin süresinde ödenmediğini beyanla, hem kira bedellerinin ödenmemesi hem de ihtiyaç sebebiyle tahliyeye karar verilmesini bildirmiştir.

Davacı, her ne kadar dava dilekçesinde, davalının kira bedellerini ödemediği yolunda açıklamalarda bulunmuş ise de; dilekçenin başında dava sebebini “ihtiyaç sebebiyle tahliye” olarak belirttikten sonra Netice-i talep kısmında kiralananın “ihtiyaç sebebiyle” tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

11.03.2015 günlü oturumda dava sebebini değiştirir nitelikte bir ıslah talebinde bulunmamış, ihtiyaç sebebiyle açtığı davaya “temerrüt sebebiyle” tahliye davası olarak ikinci bir dava ilave etmiştir. Bir davada “dava sebebi” ıslah yoluyla değiştirilebilir ise de, mevcut bir davaya ıslah yoluyla yeni bir dava eklenemez.

Davacının, bu açıklaması ile dava sebebi değiştirilmeyip, mevcut davaya yeni bir talep (dava) niteliğinde bulunduğundan “ıslah” olarak değerlendirilmesi ve nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemenin dava dilekçesindeki istemle bağlı kalarak talep hakkında bir hüküm kurmakla yetinmesi gerekirken, temerrüt sebebiyle tahliyeye karar vermesi doğru değildir.

Kabule göre de; Davanın hem “ihtiyaç sebebiyle” tahliye hem de “ temerrüt sebebiyle” tahliye davası olarak açıldığı kabul edildiği takdirde Harçlar Kanunun 11. maddesi uyarınca her bir dava sebebi için davacıdan ayrı ayrı peşin harç tahsili gerekirken, başlangıçta “ihtiyaç sebebiyle” açılan tahliye davası yönünden yıllık kira bedeli üzerinden 82.00 TL peşin harç alınarak “temerrüt nedeniyle tahliye” davası yönünden Harçlar Kanunu 17. 30. ve 32. maddelerine aykırı olarak harç alınmaksızın yargılamaya devam edilerek işin esasının incelenmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

./..