KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/10599 E., 2016/4617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2016
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın kaldırılması ve tahliye
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalıların itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.06.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından 11.11.2014 tarihinde başlatılan icra takibinde 01.03.2014–01.05.2015 tarihleri arasındaki 12.510,00 TL kira alacağının faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenmiştir. Bu istek üzerine düzenlenen 13 örnek ödeme emri davalı borçlulara tebliğ edilememiş, bila tebliğ iade olunmuştur.
Davalı borçlu kiracı ile kefil, ödeme emrinden UYAP sistemi aracılığıyla haberdar olduklarını belirterek takibe itiraz etmişlerdir. İ.İ.K.'nun 269. maddesinde ödeme emrinin tebliğinden sonra borçlunun itiraz sebeplerini icra dairesine bildirip yasal ödeme süreleri geçtikten sonra alacaklının merciinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteyebileceği öngörülmüştür.
Davalı borçlulara ödeme emri tebliğ edilmediğinden henüz itiraz hakkı doğmamış olup, anılan maddedeki süreler işlemez. Borçlunun haricen takibi öğrenip, icra dairesine itiraz etmesi, yasanın emredici hükümleri karşısında sonuca etkili değildir. Mahkemece itiraz hakkı doğmadan, itirazın kaldırılması istenemeyeceğinden istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/10599, K. 2016/4617, 13 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama