Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/11473 K.2016/4135

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 16.03.2015 tarihinde başlatmış olduğu haciz ve tahliye istemli icra takibinde, yazılı veya sözlü kira sözleşmesinin varlığına dayanmamış, dayanak olarak taraflar arasında imzalanan 18.09.2014 günlü Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesini göstererek, iş bu sözleşmenin cezai şart başlıklı düzenlemesinin 12. maddesi gereğince 2015 yılı Ocak-Şubat kira bedeli toplamı 2.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Kural olarak kiraya veren İİK.nun 269. maddesine göre kiracısı hakkında ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için ilamsız tahliye takibi yapılabilir. Bunun içinde sözlü ya da yazılı kira sözleşmesine dayanılması gerekir. Davacı, yazılı ya da sözlü kira sözleşmesine dayanmaksızın, takip talebinde dayandığı belge ile davalının İİK 269/a maddesine dayalı olarak tahliyesini isteyemez. Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.