KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2015/13188 E., 2016/7158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2016
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın kaldırılması
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı 03.03.2015 tarihinde başlatmış olduğu haciz istekli icra takibi ile ödenmediği iddia olunan, 01.05.2013 ile 01.04.2014 tarihleri arası aylık 660 TL.den toplam 12 aylık kira bedeli 7.920,00 TL. kira alacağının davalıdan tahsilini istemiş, ödeme emrinin davalı borçluya 16.03.2015 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra davalı 23.03.2015 tarihinde, hiçbir borcunun bulunmadığından bahisle icra takibine itiraz ettiğinden, davacı icra mahkemesine başvurarak davalının itirazının kaldırılmasını istemiştir.
Davacı, kira alacağını takibe konu etmiş, kira sözleşmesi gereği kira borcunu istediğini takip talebi ve ödeme emrinde belrtmiştir. Davalı, icra takibine vaki itirazında kira sözleşmesinin varlığına, kira ilişkisine ve aylık kira miktarına karşı çıkmadığından, kiracılık ilişkisi ve borç miktarı kesinleşmiştir.
Kaldı ki davalı cevap dilekçesinde taraflar arasında düzenlenen 01.04.2008 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığını da kabul etmiştir. Davalı artık yargılama aşamasında itiraz sebepleri ile bağlı olup, itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Borca itiraz eden davalı takibe konu kira bedellerinin ödendiğini İİK.nun 269/c maddesinde sayılan belgelerle ispatla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken, alacağın varlığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/13188, K. 2016/7158, 1 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama