Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/1505 K.2015/3319

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, İİK.nun 269/a maddesi uyarınca kesinleşen icra takibine dayanarak temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İcra İflas Kanunu’nun 269/a maddesi, “Borçlu itiraz etmez, ihtar müddeti içinde kira borcunu da ödemezse ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde alacaklının talebi üzerine icra mahkemesince tahliyeye karar verilir.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda. Davacı alacaklı, kira alacağının tahsili için 19.04.2013 tarihinde tahliye istekli olarak davalı hakkında icra takibi başlatmış, ödeme emrinin davalı borçluya 30.05.2013 tarihinde Tebligat Kanunu 35. Maddesine göre tebliğ edilmesi ve borçlu tarafından itiraz edilmemesi üzerine davacı 17.09.2013 tarihinde kesinleşen icra takibine dayanarak temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur.

Davalı yargılama sırasında ödeme emri tebliğinin usulsüzlüğüne ilişkin şikayette bulunduğunu belirtmiş ve incelenen şikayet dosyasında ödeme emri tebliğ tarihinin 30.05.2014 olarak düzeltilmesine karar verildiği ve bu kararın 11.11.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar Mahkemece borcun sebebi olarak ‘’aidat, emlak vergisi, elektrik, su ve diğer giderler’’ in gösterildiği ancak kira sözleşmesinde bu alacakların ödenmemesinin tahliye nedeni sayılacağına dair bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de; ödeme emri tebliğ tarihinin 30.05.2014 olduğu kabul edilerek, süresinden önce 17.09.2013 tarihinde açılan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.