Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/172 K.2015/851

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, TBK. nun 347. maddesine dayalı kira süresinin bitimi nedeniyle kirayaverenin tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 10.6.2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıların davacıya ait dükkanda kiracı olarak faaliyet gösterdiklerini, sözleşmenin son olarak 10.06.2011 başlangıç tarihli sözleşmeyle bir yıl süreyle yenilendiğini, ilk kira ilişkisinin kurulduğu 10.6.2002 tarihinden itibaren uzama süresi gözetildiğinde TBK. 347. maddesinde düzenlenen on yıllık sürenin geçtiğini belirterek süre bitimi nedeniyle tahliyeye karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevabında , taraflar arasındaki kira ilişkisinin 10. 06.2002 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile kurulduktan sonra 10.06.2003 başlangıç tarihli iki yıl süreli ve son olarak 10.06.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli sözleşmeyle yenilendiğini, 10.06.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine TBK. nun 347. maddesinde düzenlenen on yıllık uzama süresinin 2023 yılında sona ereceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 2002 yılında başlayan kira ilişkisi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. 10.6.2003 başlangıç tarihli iki yıl süreli sözleşmeden sonra son olarak 10.6.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli sözleşmeyle kira ilişkisinin sürdürüldüğü görülmektedir. Bu durumda taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin son sözleşme olan 10.06.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece 10.06.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi esas alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle 10.06.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre reddine karar verilmiş olması doğru değilse de sonucu itibariyle karar redde ilişkin olduğundan hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmiş bu gerekçeyle ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 28.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve 10.06.2011 tarihli kira sözleşmesinin yeni bir sözleşme olmayıp, 10.06.2003 tarihli kira sözleşmesinin uzatılmasına yönelik olmasına göre usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun gerekçe düzelterek onama görüşüne katılamıyorum. 28/01/2015