KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/2149 E., 2015/2414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2015
- Mahkemesi
- İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 04/12/2014
- Numarası
- 2014/629-2014/1072
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı hakkında 2013 yılı Eylül, Ekim ve Kasım ayı kira bedellerinin tahsili için İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/12662 esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, İzmir 18. Noterliğinin 14/05/2014 keşide tarihli ihtarnamesi ile de 2014 yılı Nisan ve Mayıs ayları kira bedelinin ödenmesinin davalıya ihtar edildiğini belirterek iki haklı ihtar nedeniyle kiralanın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, mesken niteliğindeki yerlerde iki haklı ihtar nedeniyle tahliye davasının 01/07/2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davaya dayanak yapılan 01/07/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesini Hüseyin vekili olarak davacı Cemal imzaladığı görülmüştür. Bu sözleşmeye göre kiraya veren dava dışı Hüseyin . Davacı ise sözleşmeyi kiraya verenin vekili sıfatıyla imzalayan kişidir. Davacı, vekil olduğu halde davayı kendi adına açmıştır. Kiraya veren sıfatı bulunmayan davacının kendi adına dava açamayacağını mahkemenin kendiliğinden gözetmesi gerekir. Mahkemece, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sonucu doğru kararın gerekçesinin bu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/2149, K. 2015/2414, 11 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama