Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2250 K.2016/237

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, 2886 Sayılı Yasanın 51/g maddesi uyarınca pazarlık usulü ile 03.10.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile devlet hastanesindeki kantin işletmesinin davalıya kiralandığını, sözleşmenin 02.10.2010 tarihinde sona erdiğini ancak davalının mecuru teslim etmeyerek 24.12.2010 tarihine kadar 84 gün fazladan kullandığını, sözleşmenin 14. maddesinde geç teslim durumunda ceza bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını belirterek sözleşmenin 14. maddesine göre hesaplanan 33.771 TL ceza bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, mecuru 84 gün fazladan kullandığını ancak davacının bilgisinin olduğunu, rayiç kira bedelini ödemeyi kabul ettiğini, ceza bedelinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, cari yıl kira bedelinin 84 günlük karşılığına denk düşen 9.252 TL kısmı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 03.10.2007 başlangıç tarihli 3 yıl süreli devlet hastanesindeki kantin işletmesine yönelik yapılan kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, mecurun geç teslimi durumunda ödenecek ceza bedelini düzenleyen kira sözleşmesinin 14.maddesinin uygulanması noktasında toplanmaktadır. 03.10.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmenin 14. maddesinde.

“Kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmezse, geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında ceza, itirazsız olarak ödenir. Ceza ödenmesi taşınmazın kullanılmasına ve tahliyenin geciktirilmesine neden olamaz. Sonradan sözleşmede ve şartnamede yazılı hususlara yapılan itirazlar kabul edilmez.” şeklinde düzenleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arsındaki kira sözleşmesi 2886 Sayılı Yasa kapsamında pazarlık usulü ile davalıya kiralanmıştır. Davalı, iradeyi sakatlayan ya da ortadan kaldıran sebepleri de ileri sürmemiştir. Buna göre tarafların karşılıklı iradelerin uyuşması sonucu kurulan sözleşme hükmü tarafları bağlayıcı niteliktedir.

Sözleşmenin 14. maddesine göre yapılacak hesap sonucu ortaya çıkacak tutarın hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle yıllık rayiç kira bedelinin 84 günlük fazla kullanıma karşılık gelen kısmı yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.