Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2272 K.2015/3713

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağın ferilerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Takipte dayanılan ve kararda esas alınan, 01/10/2013 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık 1200 TL olan kira bedelinin her ayın en geç 5. günü akşamı mesai saati bitimine kadar kiralayanın banka hesabına yada böyle bir hesap olmaması halinde kiralayanın adresinde peşin ve nakden ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı, davalı kiracı aleyhine 08/07/2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde, 2014 yılının Haziran ve Temmuz aylarına ait kira bedeli ile 274,74 TL İhtar Gideri, 19,58 TL İşlemiş Faiz, 218,98.TL alacak, 12,00 TL alacak toplamı olan 2.925,30 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalı kiracı 15/07/2014 tarihinde icra takibine itiraz etmeden önce, 14/07/2014 tarihinde 2400 TL Haziran ve Temmuz ayı kira bedelini ödemiştir. Asıl kira bedeli süresinde ödenmişse de feriler ödenmediğinden bu konuda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken Mahkemece, bu husus göz ardı edilerek takip borçluları tarafından takip konusu edilen aylara ilişkin kira bedelleri takip tarihinden önce alacaklıya ödendiği, asıl olanın kira borcunun ödenmesi olup, önceki kira bedellerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle borçlulara gönderilen noter ihtarnameleri için harcanan masrafların ve kira sözleşmesinden kaynaklanan damga vergisi ile buna ilişkin gecikme cezasının temerrüde esas teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.