Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2276 K.2016/236

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, davalı tarafça tek taraflı belirlenen aidat nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile mecura girişin engellenmesi, elektrik ve su verilmemesi şeklindeki muarazanın giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde; ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde .... adına 49 yıllığına irtifak hakkı tescil edildiğini, bu şirket ile ... villanın 30.07.1999 tarihli, 99 yıl süreli mülk kullanım hakkı sözleşmesi imzalandığını ve sözleşmenin 30.09.1999 tarihinde tapuya şerh edildiğini, bu şirketin iflasına karar verilmesi üzerine parsel üzerindeki irtifak hakkı ve üzerindeki villaların ihale ile davalı .... ye satılarak bu şirket adına irtifak hakkı tescil edildiğini, davalı ...nin taşınmazın irtifak hakkını satın aldıktan sonra tek yanlı ve sözleşmenin 7/5 maddesine aykırı olarak aidat belirleyerek tahsili için ihtar gönderdiğini,

mecura girişe engel olduğunu, elektrik ve suyu kestiğini belirterek muarazanın giderilmesini, 2011 yılı aylık aidatın sözleşmenin 7/5.maddesi uyarınca 100$ olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, husumet oluşmadığını, 100$ aidatın her yıl artırılarak değiştiğini ve davacının itiraz etmediğini belirterek haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin 7/5. maddesi uyarınca davacı kiracının diğer kiracılarla birlikte öncelikle kiracı temsilcisi oluşturması, yönetimle birlikte aidat ile ilgili karar alınması bu kararın hukuka aykırı olduğu düşünüldüğünde dava açılması gerektiği belirtilerek dava açmakta hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile dava dışı iflas eden ... arasında imzalanan ve 30.09.1999 tarihinde tapuya şerh edilen 30.07.1999 tarihli 99 yıllık mülk kullanım hakkı sözleşmesinin 7. maddesinde:

"Kiracı, Kiriş Villa Park alanlarının bakımı, düzenlenmesi, bahçe ve çevre düzenlemesi, güvenlik hizmetleri ve benzeri harcamalar için 100$ aylık gider katılım payını şirkete ödemekle yükümlüdür. .... hizmetlerinde aylık katılım payı her yıl 31 Ocak tarihine kadar şirkete peşin olarak ödenecektir. Kiracı bu bedeli peşinen kabul eder. Aidat ödemeleri Villanın kesin tesliminden itibaren başlayacaktır.

Yıllık katılım payları kiracı temsilcilerinin ve yönetimin katılımıyla ve müştereken çalışma ile tespit edilir…." şeklinde düzenleme yapıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin bu maddesinden aidat belirlenmesi usulü ile ilgili bir düzenleme getirildiği açık olup bu yükümlülüğün kendisi hakkında borç işlemi tesisi yapılacak kiracıya ait olduğu şeklinde bir sonuç çıkarılması doğru değildir. Madde düzenlemesine göre tek taraflı aidat belirleme yetkisi yönetime de verilmemiştir.

Davalının tek taraflı olarak aidat belirleyerek tahsili yoluna gittiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Diğer yandan davacının mecura girişine engel olunduğu, elektrik ve suyun kesildiği belirtilerek muarazanın önlenmesi de talep edildiğine göre davacının davayı açmakta hukuki yararı vardır. Mahkemece işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.