Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/27 K.2015/1057

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine, davalı alacaklı yararına % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı borçlunun faiz alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Taraflar arasında düzenlenen ve hükme dayanak yapılan 15.11.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 1. madde, son cümlesinde süresinde ödenmeyen kira ücretleri için aylık % 10 gecikme faizi ödenir düzenlemesi bulunmaktadır.

Davalı alacaklı bu düzenlemeye dayanarak 23.05.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde ödenmeyen kira bedelleri için 12.600 TL işlemiş faiz talebinde bulunmuş, davalı kiracı 27.06.2012 tarihinde açtığı davada aylık % 10 faiz talebinin yasal olmadığını belirterek faiz alacağı yönünden de borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

TBK'nun 120. maddesinde "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz'' düzenlemesi bulunmaktadır.

Bu durumda TBK'nun 120/2 maddesi gözetilerek davalı alacaklının faiz alacağı yönünden bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, faiz alacağı yönünden de davacı kiracının isteminin tümden reddi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.