Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2874 K.2015/2972

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi, akde aykırılık ve tahliye taahhüdü nedenleriyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekilinin tahliye taahhüdü nedeniyle tahliye isteminin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 01/09/1999 tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi ve 01/04/2004 tarihli kira sözleşmesinin tadiline ilişkin ek protokol hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflarca, 01/09/1999 tarihli kira sözleşmesinden sonra 01/04/2004 tarihinde yapılan protokol ile önceki sözleşme konusu olan kiralanan yere ilaveten zemin kattaki 227 m² büyüklüğündeki bölüm ve bodrum kattaki 84 m² büyüklüğündeki bölüm dahil edilerek kira süresi on yıl olarak uzatılmış, kira sözleşmesinin sonu 01/04/2014 tarihi olarak belirlenmiştir.

Bu sözleşmede, kira süresinin bitiminde, kiracının kiralananı tahliye edeceği hükmüne yer verilmiş olup, kiralananın davalı tarafından sözleşme süresi sonunda tahliye edileceği taahhüt edilmiştir. Tahliye taahhüdü nedeniyle açılacak tahliye davasının TBK'nun 352/1 maddesi gereğince taahhüt edilen tarihi izleyen bir ay içinde açılması veya bu süre içinde taahhüde dayalı olarak icra takibi yapılmış olması gerekir.

Davacılar bir aylık süre geçtikten sonra 22/07/2014 tarihinde açtığı dava ile tahliye taahhüdüne dayanarak kiralananın tahliyesini istemiştir. Dava, süresinde açılmadığından kira sözleşmesi bir yıl süre ile uzamıştır. Mahkemece, tahliye taahhüdüne dayanılarak açılan davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.