Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/2891 K.2015/3053

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Borçlar Kanunu 350. maddesi uyarınca işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, gerçek ve samimi ihtiyaç olmadığından istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile yapılan 10.04.2012 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesinin, çok yönlü inşaat yapı malzemeleri satan şirket olması nedeniyle depo ihtiyacı olduğunu belirterek kiralanandan tahliyesini istemiştir. davalı, davacıya ait başka taşınmazların bulunduğunu, ihtiyacın samimi olmadığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile dinlenen tanık anlatımlarından; davacı şirketin çok yönlü yapı inşaat malzemeleri sattığı, iki ayrı deposunun olduğu, yargılama devam ederken depoya ait çatının uçtuğu ve depodaki malzemeler için yer sorunu olduğu, dava dışı Zeki Kaya adındaki arkadaşına ait deponun bir süreliğine kullanıldığı, yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporu ile davalıya kiraya verilen yerin davacının işi için uygun bir depo olduğu belirlenmiştir. Tüm bu açıklamalardan davacı kiralayanın davalıya kiralanan depoya ihtiyacının olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece ihtiyacın samimi ve gerçek olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.