Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/3492 K.2015/3588

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, süre bitimi, taahhüt ve ihtiyaç nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazı davalılara 12.10.1998 tarihinde kiraya verdiğini, taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinin 15 yıllık olduğunu, kira sözleşmesinin süresinin 12.10.2013 tarihinde bittiğini, söz konusu kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği hususunda taraflara 16.12.2011 ve 30.09.2013 tarihlerinde ihtar gönderildiğini,

taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 9. maddesindeki "kiralanan bu yerin satışı ve belediyenin kendi ihtiyacı için tahliyesi mecburiyetindedir" hükmüne göre kiracı kira sözleşmesi ile belediyenin taşınmaza ihtiyacı olması halinde mecuru süre sonunda tahliye edeceğini kabul ve taahhüt ettiğini, tüm bu anlaşmalara rağmen dava konusu taşınmazı tahliye etmeyen davalıların tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise; süre bitimi nedeniyle tahliye talep edilemeyeceğini, verilmiş geçerli bir taahhüt olmadığını, ihtiyaç iddiasının ise samimi ve gerçek olmayıp soyut bir beyan olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. mahkemece; ihtiyaç iddiasının samimi ve gerçek olmadığı, tahliye taahhüdünün geçerli olmadığı ve süre bitimi nedeniyle tahliye talebinin ise TBK 347 ve devamı maddelerine göre şartlar oluşmadığı ve ihtarın da süresinde çekilmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 12.10.1998 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dairemizin 12.02.2015 tarihli Geri Çevirme kararı sonrası eklenen ihale şartnamesine göre taşınmazın 2886 sayılı yasa kapsamında ihale ile kiraya verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda 2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 75.maddesi hükmü gereğince taraflar arasındaki kira sözleşmesinin kira süresinin bitimi ile yasal olarak sona erdiğinin kabulü gerekir. Sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi de sona erdiğinden, davalı kiracı haksız işgalci durumundadır.

Mahkemece başka neden aranmaksızın dava tarihi olan 11.11.2013 tarihi itibariyle kira süresi sona erdiğinden 2886 sayılı yasaya göre ihaleyle kiraya verilen taşınmaz hakkında açılan davanın bu nedenle kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.