Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/3784 K.2015/4827

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağı istemine ilişkindir: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 13.679 TL kira farkı parasının sözleşmenin özel şartlar 7. maddesi gereğince %30 akdi faizi ile birlikte tahsilini istemiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile tahliye tarihine kadar olan kira bedelinin de tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının faiz alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen 29/05/2012 tarihli kararı, Dairemizin 12/02/2014 tarihli ve 2013/8293 Esas, 2014/1474 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece dava tarihine kadar olan işlemiş kiralar üzerinden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden sonra gerçekleşen ve ayrı bir davanın konusu olması gereken tahliye tarihine kadar kira bedeline hükmetmesi doğru değildir.

Ayrıca davalının faize ilişkin temyizine gelince; sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.

Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir." 6101 sayılı TBK.nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde.

"TBK.nın kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür. Bu durumda yukarıda açıklandığı üzere kiracı hakkında Türk Borçlar Kanunu Yürürlük Kanunu madde 7 gereğince, Türk Borçlar Kanununun 120.maddesinin uygulanması gerekir.

Mahkemece TBK.nın 120/2. maddesi gereğince getirilen faiz sınırlaması nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak faize ilişkin bozma gerekleri yerine getirilmeden hüküm kurulmuştur. Hükme asas alınan bilirkişi raporunda, kira alacağı sözleşmede kararlaştırılan aylık % 30 faiz oranı esas alınarak belirlenmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 88. ve 120/f.1-2 maddeleri gereğince sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, 120/1 .fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı düzenlendiğine göre mahkemece 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 88. ve 120/f.1-2 maddeleri (TBK m. 120/f.2 atfıyla 3095 sayılı yasa m.2) gereğince davalı tarafın tacir olup olup olmadığı, takip konusu alacağın adi ya da ticari işten kaynaklanan alacak olup olmadığı da belirlendikten sonra bilirkişiye yeniden hesap yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.