Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/3792 K.2015/5023

Mahalli mahkemesince verilmiş bulunan, yukarıda tarih ve numarası yazılı, tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, davalının kiracının temerrütü nedeniyle kiralananın tahliyesi ile bir kısım kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı davasının kısmen kabulü ile 3.552,40 TL alacağın 08.11.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş, hüküm, davalı vekili tarafından alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 01.06.2001 tarihli, bir yıl süreli ve aylık brüt 125 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak 24.11.2010 tarihinde açtığı dava ile davalı kiracının 2006 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları, 2006 yılı Aralık ayı ile 2007 yılı Ocak, Şubat ayları ve 2010 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları kira bedelleri toplamı 2.602,71 TL hiç ödemediğini, ayrıca davalı kiracının 2007 yılı Haziran ayı ile 2010 yılı Ağustos ayı arasında toplam 1.817,34 TL kira bedelini eksik yatırdığını belirterek toplam 4.420,05 TL kira alacağının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı kiracı vekili, 2006 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları ile 2006 yılı Aralık ayı ile 2007 yılı Ocak, Şubat ayları kira paralarının davacının başka bir bankadaki hesabına yatırıldığını, 2010 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları kira bedellerinin yanlış hesaplama sonucu davacı kiraya verene daha önce fazla ödeme yapıldığından mahsup edildiğini, davalı kiracının sözleşmedeki artış şartına uygun olarak artışları yaptığını eksik ödemesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davalı kiracının 2006 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları ile 2006 yılı Aralık ayı ve 2007 yılı Ocak, Şubat ayları kira parasının davacının hesabına yattığı, 2010 yılı Eylül, Ekim Kasım ayları kira bedeli toplamı 1.072,10 TL ye ilişkin ödemede bulunulmadığı bundan ayrı da davalı kiracının 2.480,30 TL eksik ödemede bulunduğu bu nedenlerle davalının toplam 3.552,40 TL eksik ödemesi olduğu tespit edilmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.06.2001 tarihli, bir yıl müddetli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira bedeli üç'er aylık devreler halinde yatırılacak olup, ilk yıl aylık kira bedeli brüt 125 TL olarak belirlenmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 17. maddesine göre bu miktardan stopaj vergisi ile savunma sanayini destekleme fonu kesintisi yapıldıktan sonra kalan kısım kiraya verene ödenecektir.

Bundan ayrı sözleşmenin özel şartlar 16. maddesinde müteakip yıllar kira bedelinin Maliye ve Gümrük Bakanlığınca her yıl yayınlanan Devlet İhaleleri Genelgesinde belirlenecek oran dahilinde arttırılacağı hükmü öngörülmüştür. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk yıl kira bedeli olan brüt 125 TL sözleşmedeki artış şartına göre artırılmış, bulunan brüt kira bedeli üç ile çarpılmak suretiyle (kira üç'er aylık devreler halinde ödeneceğinden) davalı kiracının ödemesi gereken miktar bulunmuş, bu miktar davalı kiracının bankaya yaptığı ödeme ile karşılaştırılarak neticeten davalı kiracının 3.552,40 TL eksik ödemede bulunduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş bilirkişiden ek rapor almak suretiyle ilk yıl aylık kira bedeli olan brüt 125 TL nin stopaj vergisi ve Savunma Sanayii Destekleme Fonu kesintisi yapıldıktan sonra net miktarını bulmak, bulunan miktara sözleşmenin özel şartlar 16. maddesindeki artış oranı uygulanmak suretiyle isteme konu dönemlerdeki net kira bedelini tespit etmek, bu rakamları da kira sözleşmedeki ödeme şartına göre üç ile çarpıp neticeten çıkan rakamı davalı kiracının banka hesabına yatırdığı kira paraları ile karşılaştırmak suretiyle eksik ödeme olup olmadığını tespit etmekten ibarettir.

Sözleşme hükümleri dikkate alınmadan brüt kira bedeli ile davalının, davacıya yaptığı ödemelerin karşılaştırılarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.