KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/4063 E., 2015/4932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/02/2015
- Numarası
- 2013/1441-2015/166
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali, tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali ile temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağına yönelik istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 30.08.2010 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 13. Maddesi ile sözleşme süresi sonunda tekrar anlaşma sağlandığı takdirde kira rayiç bedelinin TEFE+TÜFE oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar.
Kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan Eskişehir 6. İcra Müdürlüğü’nün 18.7.2013 tarih ve 2013/6838 esas sayılı icra takip dosyasında. 15.11.2012 ile 15.7.2013 tarihi arasında muaccel olan toplam 4916TL kira farkı alacağı ile 144TL işlemiş faizinin tahsili istenmiştir. Dosya kapsamından; davacı kiralayana ait banka hesabına en son 2012 Haziran ve Temmuz ayında aylık kira bedeli olarak 532 TL ödendiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda tarafların en son bu kira bedeli üzerinde anlaştıklarının kabulü gerekir. Bu durumda yerel mahkemece en son uzlaşılan 532 TL kira parası esas alınarak kira sözleşmesinin 13. maddesinde kararlaştırılan artış oranına göre hesaplanacak kira parasının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/4063, K. 2015/4932, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama