Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/4340 K.2015/6486

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiralananın tahliyesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, TBK 347/2 maddesi uyarınca kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin kabulüne karar verilmiş, hüküm , davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda kısa kararın hüküm kısmının 2. bendinde; “Davacının kira alacağı talebinin kısmen kabulü ile 5280 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan davacıya verilşmesine“ karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararın hüküm kısmında bu hususa yer verilmeyerek kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Mahkemece verilen kararın kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan H.M.K.'nın 298/2.maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.