Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/5143 K.2015/9352

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kiraya veren, sözlü kira sözleşmesine dayanarak 14.06.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 1.400 TL'den ödenmeyen kira bedelleri toplamı 25.200 TL asıl alacak ile 6.190 TL işlemiş faiz alacağının tahsili isteminde bulunmuştur. Davacı kiracı 21.09.2010 tarihinde açmış oldukları iş bu davada aylık kira bedelinin 700 TL olduğunu, taşınmaza faydalı masraflar yaptıklarını ve kira bedellerinin ödendiğini belirterek borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacının banka aracılığı ile yaptığı ödemelere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı vekili, takibe konu kira bedellerinin davalının talebi doğrultusunda .... Apartmanı adına Y.S.'e 3 ayrı dekontla ödendiğini iddia etmiş ise de; yapılan ödemelerin kiraya mahsuben ve davalının talebi ile yapıldığını yazılı belgeler ile kanıtlayamamışlardır. HMK.nun 200. maddesine göre davacıların bu hususları tanıkla kanıtlama olanağı bulunmamaktadır.

Davacılar takip konusu kira bedellerinin ödendiğini yazılı belge ile kanıtlayamadıklarına göre, dava dilekçesinde yemin deliline de dayandıklarından davacılara ödeme konusunda davalıya yemin teklif etme haklarının olduğunun hatırlatılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-)Davalının faize yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacılar, kira bedellerinin aylık olarak ödendiğine itiraz etmeyerek, kira bedelinin aylık 700 TL olduğunu ve bu bedellerin ödendiğini savunmuşlardır. BK. 101/2 (TBK 117) maddesi uyarınca kesin vadeye bağlanmış olan bu edimin ifası yönünden borçlunun ayrıca ihtarla temerrüde düşürülmesine gerek bulunmadığından ve kira parasının aylık ödendiğine davalıların da bir itirazı olmadığından, faiz başlangıç tarihinin her ay için ayrı ayrı hesaplanarak sonucuna göre hüküm tesisi yerine, davacının temerrüde düşürülmediğinden faiz talep edilemeyeceği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.