KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/5554 E., 2015/8819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiralananın tahliyesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava feshi ihbar sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı yeni malik, eski malikle davalı arasında düzenlenen 15/08/2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira söyleşmesinin belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüştüğü iddiasıyla, 01/03/2013 keşide tarihli sözleşmenin feshine ilişkin ihtara rağmen, davalı tarafından kiralananın tahliye edilmediğinden bahisle kira sözleşmesinin feshi ile kiralananın tahliyesini talep etmiş, davalı davanın reddini savunmuştur.
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15/08/2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İş bu sözleşme ile boş arazi (boş depo) vasfındaki taşınmazının davalıya kiralandığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından kiralananın niteliği anlaşılamamaktadır.
Taraflar arasında çözümlenmesi gereken husus, kiralananın boş arazi (boş depo) olarak kiralanmış olması nedeni ile kiralanan hakkında Türk Borçlar Kanunu'nun 339 ve devamı maddelerinde açıklanan çatılı iş yeri kiraları hükümlerinin mi yoksa Türk Borçlar Kanunu'nu 299.maddesinde tanımı yapılan Genel Hükümlerin mi (adi kira) uygulanacağı noktalarında toplanmaktadır.
Bu durumda kiralanan üstün niteliğinin yerinde yapılacak keşif ve uzman bilirkişi incelemesi ile belirlenerek, kiralanan hakkında uygulanacak yasa hükümlerinin saptanması ile hasıl olacak sonuna göre bir karar verilmesi gerekirken feshi ihbar dışında geçerli bir tahliye sebebinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/5554, K. 2015/8819, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama