Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/5681 K.2015/6405

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın yapılan ihale sonucunda 10/08/2009 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiraya verildiğini ancak ihalenin şartlara uygun yapılmadığı,

sürenin 3 yılı aşması dolayısıyla konu hakkında bakanlıktan izin alınmadığından 3 yıldan fazla olan kısmın iptal edilmesi ve 3. yılın sonunda ihalenin yenilenmesi gerektiğinin anlaşıldığını bu nedenle 3 yılın bitimi sonunda sözleşmenin 2886 S.Y'nın 64. maddesine aykırılıktan tek taraflı olarak feshedileceğinin ve 18/08/2012 tarihinden itibaren tahliye edilmesi gerektiğinin davalıya bildirildiğini beyanla davalının tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,taşınmazın 2886 sayılı yasanın 64.maddesi uyarınca ilgili bakanlıktan izin alınmaksızın 10 yıl süre ile kiraya verilmesinin yasaya aykırılık teşkil ettiği, 2886 sayılı Kanuna göre bakanlık izni olmaksızın en fazla 3 yıl süre ile taşınmazın kiraya verebileceği, bu sürenin 10/08/2012 tarihinde sona ermesine rağmen kiralananın tahliye edilmediğinden bahisle davanın kabulüne davalının tahliyesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere kiralanan 2886 S.Y. uyarınca ihale suretiyle 10.08.2009 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiraya verilmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi nitelik itibariyle özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşme olup ihale ile kiraya verilmiş olması sözleşmenin bu özelliğini ortadan kaldırmaz. Somut olayda, sözleşme süresi sona ermediğine göre davalının kiracılığının devam etmektedir. Keza, davacı İdare kendi kusuruna dayanarak taşınmazın tahliyesini talep edemez. Bu itibarla mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.