Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/5733 K.2015/9280

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalının 1.142,61 TL’ye ilişkin itirazının kaldırılmasına, davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından tahliyeye ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 02.08.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 yılları ve feshi ihbar edilen dönem olan 15.12.2012 tarihine kadar 2012 yılı kira paraları ile birikmiş faizleri olmak üzere toplam 67.157,16 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu yasal süresinde borcunun 44.863,01 TL olduğunu ileri sürerek borca kısmi itirazda bulunmuş ve 03.09.2012 tarihinde 30 günlük yasal süresi içerisinde kabul edilen kısım için icra dosyasına ödeme yapmıştır. Davacılar, davalının itiraz ettiği kısma yönelik olarak itirazının kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/10297 E, 2014/12589 K. sayılı ilamı ile; “…mahkemece, davalı tarafın itiraz dilekçesinde açıkça kabul ettiği kısım dışında kalan ve itiraza uğrayan bakiye kısım yönünden inceleme yapılarak bulunacak toplam alacak miktarından davalının kabul ettiği kısım mahsup edilerek bakiye kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve sonucuna göre de tahliyeye karar verilmesi gerekirken, takip konusu yapılan tüm alacağa itiraz edilmiş gibi infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.06.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde ödeme zamanı olarak her yılın Temmuz ayının 1-3'ü arası gösterilmiş olup, bu ödeme zamanı dikkate alındığında takip tarihi itibariyle muaccel olmayan alacaklar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda; ilk kararda karara dayanak yapılan bilirkişi raporu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, davalının 1.142,61 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir. Mahkemenin kabulüne göre, asıl kira borcu 43.379,11 TL olup, yasal 30 günlük süre içerisinde ödenen miktar 44.863,01 TL olduğuna göre, uyuşmazlıkta temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Mahkemece temerrüt oluşmadığından tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.