KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/6459 E., 2015/9704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 18/12/2014
- Numarası
- 2013/1345-2014/1311
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, kesinleşen icra takibinden dolayı temerrüt nedeniyle verilen tahliye kararı ile ilgili yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, karar davacı kiralayan vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı kiracı tarafından Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/103 Esas sayılı dosyasında İİK. 269/a maddesi gereğince verilen tahliye kararı hakkında yargılamanın yenilenmesi talep edilmiş, mahkemece yargılamanın yenilenmesine konu davada karara esas alınan ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltildiği, davanın borçluya tanının otuz günlük ödeme süresi başlamadan açıldığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.
HMK.nun 375.maddesine göre, yargılamanın iadesi, aynı kanunun 374. maddesine göre kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan '' hükümlere '' karşı istenebilir. İcra hukuk mahkemesi kararları, bazı davalarda verilen kararlar (istihkak, ihalenin feshi davaları gibi) hariç maddi anlamda kesin hüküm oluşturmazlar. Etkileri, İcra ve İflas Kanununun 72. maddesine göre açılacak menfi tesbit ya da istirdat davalarıyla kaldırılabilir niteliktedir.
Somut olayda olduğu gibi kesinleşmiş takipten dolayı tahliyeye ilişkin olarak verilmiş olan icra hukuk mahkemesi kararının infazı açılacak menfi tespit davasında talep üzerine verilecek tedbir kararıyla durdurulabileceğinden yargılamanın iadesi talebine konu yapılamaz. Bu durumda mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/6459, K. 2015/9704, 10 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama