KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/6618 E., 2015/9550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/03/2015
- Numarası
- 2014/969-2015/243
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili için icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, 01.11.2005 tarihli sözlü kira akdine dayanarak tahliye talepli olarak 24.3.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.11.2013-01.11.2014 dönemine ait 38.000 $'ın tahsilini istemiştir.ödeme emri davalıya 24.04.2011 tarihinde tebliğ edilmiş davalı süresinde yaptığı itirazında kira sözleşmesinin geçerli olmadığını, Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1142 sayılı dosyasının keşif tutanağında kiralananın aylar önce tahliye edildiğinin beyan edildiğini bildirmiştir.Yargılama sırasında davacı vekili taraflar arasında düzenlenen 01.11.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesini sunmuştur.
01.11.2005 tarihli kira sözleşmesinin Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1142 esas sayılı dava dosyasında geçerli olduğu kabul edilmiş, ancak kiralananın boşaltılmasına rağmen anahtarın teslim edilmediği ve çilingir vasıtasıyla açılan kiralananın içinde davalıya ait eşyaların bulunduğundan bahisle anahtarların kiraya verene teslim edilmediği anlaşılmaktadır.
O nedenle 01.11.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi geçerli olduğundan ve kiralananın tahliye edilmediği anlaşıldığından bu sözleşme hükümlerine göre işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın red edilmesi doğru değildir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/6618, K. 2015/9550, 9 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama