Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/667 K.2015/1054

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece 21.000 TL için itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve bu miktar üzerinden tazminata karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının tahliyeye ilişkin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle tahliyeye ilişkin usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2-Davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 26.10.2013 başlangıç tarihli, bir yıl müddetli, aylık 3.000 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar beşinci maddesinde kira parasının en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ödeneceği düzenlenmiş olup bu şart tarafları bağlar.

Davacı vekili 14.03.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 yılı Şubat ayı ile aynı yıl Eylül ayı arası kira paralarının tahsili isteminde bulunmuş, davalı kiracı süresinde yaptığı itirazında Şubat ayı kira borcunu kabul ettiğini, muacceliyet şartı gereği istenen kira paralarının ise TBK 346 maddesi gereği istenemeyeceğini belirterek kalan kısım için takibe itiraz etmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu düzenlemesi bulunmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19. maddesinde bir kira bedelinin ödenmediği takdirde gelecek kiraların muacceliyet kesbedeceğine ilişkin muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde takip tarihi itibarıyla muaccel hale gelen 2014 yılı Şubat ve Mart ayı kira parası bakımından değerlendirme yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.