Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/6816 K.2015/10155

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; müteahhit olup kendisinin kirada olduğunu, taşınmaza ofis olarak kullanmak üzere ihtiyacı olduğunu, sözleşme süresinin 15.06.2014 tarihinde dolacağının ve sözleşmenin yenilenmeyeceğinin davalıya 13.05.2014 keşide tarihli ihtar ile bildirilmesine rağmen taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, samimi ihtiyaç iddiasının bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davanın feshi ihbar sürelerine uyulmadan açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK.’nun 351. maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak edinmeyi izleyen bir ay içerisinde bildirimin tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir. Açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Eski malik Atıf Salih Yiğit ile davalı kiracı arasında yapılan sözleşme 15.06.2010 tarihli ve bir yıl sürelidir. Kiralananın çatılı işyeri niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Davacı kiralananı 16.02.2012 tarihinde satın almış olup TBK’nun 310.maddesi uyarınca kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiştir. Davacı TBK’nun 350. Maddesi uyarınca işyeri ihtiyacı olduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır.

Aynı maddenin son fıkrası uyarınca belirli süreli kira sözleşmesinde süre sonunda bir ay içinde davanın açılması öngörülmüştür. Taraflar arasındaki sözleşme 15.06.2011 tarihinden itibaren TBK’nun 347. Maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmiş olup davanın açıldığı tarih itibariyle son dönem 15.06.2014 tarihinde sona ermektedir. Buna göre de 20.06.2014 tarihinde açılan dava bir aylık yasal süre içinde açılmıştır.

Bu nedenle Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, olaya uygun bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde verilen karar hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.