Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/6927 K.2015/9131

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında 01.08.2008 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, kira sözleşmesinde belirtilen aylık kira bedelinin 4.000 TL olduğunu, ödenen kira bedelinin çok düşük kaldığını belirterek 4.000 TL olan aylık kira bedelinin, dava dilekçesinin davalı tarafa tebliğinden itibaren başlamak üzere 12.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda kiralananın aylık kira bedelinin net 7.000 TL olması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, 1 Ağustos 2013 - 31 Temmuz 2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak aylık kira bedelinin net 7.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına,göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

HMK.nun 26.maddesi uyarınca, taleple bağlılık ilkesi gereği hakim tarafların talebi ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı, dava dilekçesinin davalıya tebliği tarihinden itibaren başlamak üzere kira bedelinin tespitini talep etmiş olup dava dilekçesi davalıya 02.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. O nedenle, davacının talebi aşılmak suretiyle 01.08.2013 tarihinden itibaren kira bedelinin tespitine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece, bilirkişi raporundaki net tutar üzerinden kira parasının tespitine karar verilmiştir. Ancak, kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında, vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur.

Yakıt parası, aydınlatma temizlik, sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi, kira parasının tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı, KDV düşülerek “net” kira parası tespit edilemez.

Mahkemece, kira bedelinin brüt tutar üzerinden tespiti ile davalının eski kiracı olduğu da gözetilerek bilirkişilerin taşınmazın boş olarak getirebileceğini bildirdikleri kira bedelinden uygun bir hak ve nesafet indirimi yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken net kira parasının brütü belirlenmeden ve hak ve nesafet indirimi yapılmadan hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır ./..