Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/7081 K.2016/4025

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kira sözleşmesinden kaynaklanan faydalı ve zorunlu masraf alacağı nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinin davacı tarafından 05.02.2008 tarihli sözleşme ile kiraladığını, kiralanan taşınmaza yönelik bir takım zaruri ve faydalı masraflar yapıldığını, tahliye sırasında bunların alınmasına izin verilmediğini, bu kapsamda kiralananda 14 adet mcquay marka klima, 14 adet ahşap kapı, 5 oda çıkacak şekilde camlı alüminyum doğrama kapı, 1 adet ahşap mutfak dolabı, tezgah üstü ankastre imalatları yapıldığını, kira sözleşmesinin 31.01.2014 tarihinde karşılıklı olarak feshedilerek anahtarının davalıya teslim edildiğini,

davalıdan talep edilmesine rağmen yaklaşık 150.000 TL tutarındaki zorunlu ve faydalı masraf bedellerini ödemediğini belirterek şimdilik 1.000 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; sözleşmenin 4.19. madde hükmüne göre davacının her hangi bir talep hakkı bulunmadığının belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile 1.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 05.02.2008 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 4.14. maddesinde, Kiralanan yerin her türlü iç tesisat ve dekorasyon maliyeti kiracıya ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Yine sözleşmenin 4.19. maddesinde, "kiracı, mekanik demirbaşları (vavler, klima santralleri, eksoz fanları, havalandırma ana taşıyıcı kanalları, mcc panoları, otomasyon panoları, ve bu panolara giden merkezi sisteme ait kablolar vb.) ve sözleşme boyunca gerçekleştirdiği ana zemine monteli tesisatlar ve demirbaşlar dışındaki (zemin döşemesi, asma tavan, ara bölmeler, duvar lambrisi vb.) taşınabilir ofis ekipmanlarını ve aksesuarlarını, sözleşme sonrası götürecektir.

Bu anlamda kıracı, kiralananı boş olarak mülk sahibine teslim edeceği gibi bila bedel bırakmak durumunda olduğu yukarıda belirtilen zemine monteli tadilat ve dekorasyonlardan dolayı da herhangi bir hak talep etmeyecektir'’ şeklinde düzenlenmiştir.

Kural olarak, kiracının akdi ilişkinin devamı sırasında kiralanana yönelik değer arttırıcı masraf ve harcamaları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı kiralayandan isteyebilmesi için konuya ilişkin sözleşmede ayrıca bir düzenleme bulunmaması gerekir. Sözleşmede bir hüküm var ise tarafların ona göre hareket etmesi gerekir.

Kira sözleşmesinin 4.19. maddesinde; kiralanana yapılan faydalı masraflardan zemine monteli olanların talep edilemeyeceği ancak taşınabilir ofis ekipmanları ve aksesuarlarının götürülebileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşme hükmüne göre kiracının yaptığı masraflar nedeniyle kiralayandan her hangi bir bedel talep edemeyeceği öngörülmüştür. Serbest irade ile sözleşmeye konulan bu hükümler geçerli olup, tarafları bağlar. Anılan sözleşme hükmünün olaya ve tarafların hukuki durumuna etkisi mahkemece değerlendirilmiş değildir. Bu itibarla, davacı kiracının zemine monteli yaptığı masrafların bedelini talep etme hakkı olmadığından faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.